در لحظه ای که با یک انسان روبه رو می شوم و او را توی خویش می خوانم ، او تغییر می کند . در آن لحظه او جزیی از مجموعه ای از اجزا نخواهد بود . او یک اویی میان اوها و مرزبندی شده میان اوها ، نخواهد بود .

من انسانی را که تو خطاب می کنم ، تجربه نمی کنم . از طریق گفتگو های خلاق ، با او رابطه سازی می کنم . و فقط وقتی این رابطه را قطع می کنم ، می توانم دوباره او را تجربه کنم . تجربه تو ، یعنی دوری از تو .

پس من از تجربه تو ، چه به دست می آورد ؟ هیچ . چون من ، تو را تجربه نمی کند . پس من از از تو چه می داند ؟ همزمان همه چیز را . چون هیچ جزیی را ، تفکیک نمی کند .

برخورد  تو با من ، مو هبتی است از جانب تو و نه نتیجه جستجو های من ...

انسان در روبه رویی با تو ، من می شود .

از کتاب " من و تو " اثر مارتین بوبر

|+| نوشته شده توسط . . . . . در بیست و هفتم مهر 1386 و ساعت 11:51  

سيد حسين نصر در كتاب هنر و معنويت اسلامی، هنر اسلامی را مبتنی بر معرفتی با سرشت قدسی و معنوی می ‌داند، كه در تمدن اسلامی اين نوع معرفت را حكمت ناميده‌اند. در سنت اسلامی بين معنويت و خردمندی يا فلسفه و عرفان فاصله‌ای نيست و هر دو وجوه مختلف يك حقيقت محسوب می ‌شود، به عبارتی حكمتی كه هنر اسلامی بر آن استوار است جنبه‌ی خردمندانه‌ی معنويت اسلامی است. ايشان قول معروف توماس قديس را در اين مورد كه گفته است هنر بدون حكمت هيچ نيست در مورد هنر اسلامی صادق می ‌داند. زيرا اين هنر را بر علمی باطنی مبتنی می ‌داند كه به ظاهر اشيا بی ‌توجه است و ناظر بر حقيقت درونی آنهاست. هنر اسلامی به واسطه‌ی اين علم و برخورداری از بركت محمديه حقايق اشيا را كه در ممكن غيب و خزانه‌های الهی وجود دارد، در ساحت هستی مادی متجلی می ‌كند . بوركهارت نيز در مقاله ی ارزش‌های جاويدان در هنر اسلامی از كتاب آئينه‌ی عقل شهودی، نيز در ساير آثار خود بر اين امر تأكيد می ‌كند و به اين نكته توجه دارد . مولانا جلا‌ل‌الدين بلخی نيز در ابياتی از ديوان كبير ما را به تبعيت از نوع خاصی از حكمت می ‌خواند:

چرا جان را نيارايی به حكمت                                     

كه ارزد هر دمش صد چين و ماچين

نه آن حكمت كه مايه‌ی گفت و گويست                       

از آن حكمت كه گردد جان خدابين

خدايا در رسان جان را به جان‌ها                             

بدان راهی كه رفتند آل ياسين

دعای ما و ايشان را درآميز                                      

چنان از ما دعای و از تو آمين  

مولانا در اين ابيات حكمت را به دو نوع حكمتی كه از آن جان خدابين می ‌شود و حكمتی كه مايه‌ی گفت‌وگو است تقسيم می ‌كند. حكمتی كه جان را خدابين می ‌سازد حكمتی است كه جان مولانا در طلب آن بی ‌قرار است و آرزوی رفتن به راهی را می ‌كند كه آل ياسين (ع) رفته‌اند. به عبارتی، حكمت متألهی ‌ای كه مولانا می ‌جويد، حكمت آل محمد صلی الله عليهم اجمعين است.پيش از مولانا، شيخ اشراق سهروردی نيز به اين امر توجه تام داشت. او نيز با تقسيم حكمت به دو بخش حكمت بحثی و حكمت متألهی، تعلق خاطر به حكمت متألهی را آشكار ساخته بود. سهروردی در جای جای آثار خود به حكمت حقيقی كه ناشی از سير و سلوك معنوی و روحانی و شهود عقلانی است اشاره می‌كند .پيش از او نيز ابن سينا بر اين طريق قرار گرفته بود .

|+| نوشته شده توسط . . . . . در بیست و دوم مهر 1386 و ساعت 10:20  

پیرنگ داستان به یک مسئله اجتماعی _ سیاسی اشاره دارد و پرداخت قدرتمندانه نویسنده از آن یک اثر با ارزش ساخته است . این اثر چهاردهمین رمان نویسنده است و باز هم " هرکول پوارو " به دنبال قاتلی خطرناک می گردد . اما این بار قاتل هیچ خطری برای پوارو ندارد زیرا که اصولا به علت انگیزه های متداول نظیر پول ، عشق ، نفرت و ... دست به جنایت نزده ...  

|+| نوشته شده توسط . . . . . در بیستم مهر 1386 و ساعت 7:26  

جودی در بیست وسوم جولای ۱۹۷۶ در شهر زیبای بوداپست و در یک خانواده دوستدار شطرنج متولد شد . پدرش لازلو پولگار  مربی و شطرنج بازی خوش قریحه  و شیفته شطرنج بود . جودیت در بین دختران دیگر خانواده یعنی سوزان و سوفیا از همگی کوچکتر بود واین برای او امتیازی شد .چرا که توانست از تجربه و دانش دو خواهر خود بهره مند شود .آنان توانستند به همگان ثابت کنند که با تلاش و کوشش و بواسطه کار سخت و انضباط می توان نبوغ را در خود رشد داد و به ثمر رساند . از آنجا که  پدر آنها لازلو تصمیم گرفته بود از فرزندان خود شطرنج بازانی قدرتمند و درجه یک بسازد کار آموزش آنها را خیلی زود یعنی از حدود سن  چهار سالگی آغاز نمود . بدینگونه عملا آنها  از بسیاری چیزها که کودکان در این سنین نیاز دارند محروم گشتند و...

ولادیمیر ناباکوف ، یکی از اولین کسانی بود که در ادبیات معاصر انگلیسی زبان به خود جرئت داد به زبانی به غیر از زبان مادری اش یعنی روسی بنویسد .

داستانهای ناباکوف در هیچ مقوله ای قرار نمی گیرند ، و شاید از همین روی بود که هیچگاه به نوبل ادبیات که استحقاقش را نیز داشت نرسید .  منتقدین همگی بر این عقیده بودند که آثار او به دلیل متفاوت بودنشان با یکدیگر در هیچ دسته بندی جای نمی گیرند .

|+| نوشته شده توسط . . . . . در یازدهم مهر 1386 و ساعت 19:47  

انسان ما قبل تاریخ مشکلاتش را در اسطوره و جادو حل می کرد و این رشته ناگسستنی میان تمامی فرهنگ های کهن بوده است . انسان عهد قدیم درمانده و همیشه دستخوش وحشت و اضطراب ، صحنه های ناگوار زندگی سخت و محنت بار خود را به شیطان نسبت داده، او را عامل آن می دانست . او از چشم زخم و افسون ها و نیروی شوم آن که انسان را از پای درمی آورد می هراسید و برای حفظ خود از شر آنها به طلسم های گوناگون متوسل می شد . این دعا و طلسم ها چه در ادوار گذشته و چه اکنون همیشه همراه انسان بوده تا او را از حمایت خود برخوردار سازد. ازاینجا علاقه انسان اولیه را به نمایش مثلاً خورشید و حیوانات دیگر همچون عقاب ، شیر، گاو و غیره در تزیین ظروف سفالین می توان دریافت .

رنه گنون فیلسوف فرانسوی معتقد بود که تمام انواع و اقسام آیینهای رمزگونه و اسرارآمیز از وحدتی متافیزیکی برخوردارند .

همواره رابطه ای نسبی بین  ضرب – آهنگهای طبیعت و ضرب – آهنگهای روح انسانی برقراراست . بررسی و مطالعه ی لحظات هماهنگی این دو نوع ضرب – آهنگ می تواند موضوع عملی باشد که ما آن را جادو می نامیم . زبان محرمانه و اسرارآمیزی که دراین علم جادویی به کارگرفته می شود، همه جا تقریباً یکی ست . زیرا که آسمان و زمین ، آب و خاک ، نور و گیاه و دیگر مظاهر طبیعت نیز همه جا یکی است . 

 دنیای شطرنج دروازه های خود را فقط به روی کسی باز می کند که شیفته این بازی اسرار آمیز باشد و برای بخشی از زندگی اش خود را وقف خدمت کردن به الهه ی بلهوس شطرنج ( کایسا ) کند .

شاید بهتر باشد عنوان کتاب به " میان زمین و آسمان " یا " مرد سرگشته " ترجمه شود ، هر چند این آخری زیادی ملودراماتیک است . داستان سرگردانی های نیمه فلسفی – نیمه اجتماعی مردی در اواسط جنگ جهانی دوم که دفترچه آماده به خدمت دریافت کرده و در انتظار است . این اولین رمان بلو است که در سن سی سالگی منتشر کرده است . او در این کتاب از شکل یک دفتر خاطرات استفاده کرده که برای نویسنده تازه کار ، راحت تر و آشنا تر از ساخت های دیگر است ، اما کلا این فرم تازگی خود را از دست داده است .

|+| نوشته شده توسط . . . . . در دوم مهر 1386 و ساعت 22:30  

تکنیک نسبتا پیچیده " فاکنر" در این کتاب که تا حدی ملهم از" جیمز جویس " است ، نه به قصد خود نمایی فنی بلکه به دلیل نیاز درونی اثر انتخاب شده است . در واقع چیزی که این کتاب را جزو بزرگ ترین آثار ادبی این قرن در آورده همین است : همخوانی موضوع با ساخت اثر .